تخمگذاری منظم یکی از مهمترین نشانههای سلامت و آمادگی تولیدمثل در کبوتران ماده است. گاهی برخی کبوترهای ماده به دلایل مختلف توانایی تخمگذاری خود را از دست میدهند که در اصطلاح کبوترداران به آن «از تخم رفتن» گفته میشود. شناخت علت این مشکل و رسیدگی به موقع میتواند در بسیاری از موارد به بازگشت توان تولیدمثلی پرنده کمک کند.
از تخم رفتن به وضعیتی گفته میشود که کبوتر ماده با وجود جفت بودن و رسیدن به سن تولیدمثل، دیگر تخمگذاری نمیکند یا فاصله بین دورههای تخمگذاری آن بسیار طولانی میشود. این مشکل ممکن است موقتی یا دائمی باشد و دلایل مختلفی داشته باشد.
افزایش سن یکی از مهمترین عوامل کاهش باروری در کبوتران ماده است. با بالا رفتن سن، عملکرد دستگاه تولیدمثل کاهش یافته و احتمال توقف تخمگذاری بیشتر میشود.
کبوتر مادهای که برای مدت طولانی بدون استراحت جوجهکشی کرده باشد، به تدریج دچار ضعف جسمانی و کمبود مواد مغذی شده و توان تخمگذاری آن کاهش پیدا میکند.
جفت کردن کبوتر ماده قبل از رسیدن به بلوغ کامل میتواند به دستگاه تولیدمثل آسیب وارد کرده و در آینده مشکلات باروری ایجاد کند.
کبوترانی که به صورت مداوم پروازهای طولانی انجام میدهند، انرژی زیادی مصرف میکنند و در برخی موارد این موضوع باعث کاهش آمادگی تولیدمثل میشود.
ضربه شدید یا شکستگی جناغ میتواند وضعیت عمومی بدن پرنده را تحت تأثیر قرار داده و بر عملکرد تولیدمثلی آن اثر منفی بگذارد.
بیماریهای طولانیمدت، عفونتهای درماننشده و مشکلات داخلی میتوانند موجب اختلال در چرخه تخمگذاری و کاهش باروری شوند.
کمبود کلسیم، فسفر، ویتامین A، ویتامین D3 و ویتامین E از عوامل مهم کاهش باروری و ضعف دستگاه تولیدمثل در کبوتران ماده محسوب میشود.
برای کمک به بازگشت توان تخمگذاری میتوان اقدامات زیر را انجام داد:
استراحت دادن به کبوتر و جدا کردن آن از نر برای چند ماه
استفاده از جیره غذایی کامل و مقوی
تأمین پروتئین کافی در برنامه غذایی
استفاده از مکملهای ویتامینی و معدنی
تأمین کلسیم و مواد معدنی مورد نیاز
کاهش استرس و ایجاد محیط آرام
رعایت بهداشت محیط نگهداری
در دوره استراحت و بازسازی بدن، استفاده از دانههای مقوی میتواند به بهبود وضعیت پرنده کمک کند:
ذرت
گاودانه
قره ماش
گندم
ارزن
کتان
همچنین استفاده از مکملهای حاوی ویتامین A، ویتامین D3، ویتامین E و کلسیم میتواند نقش مهمی در افزایش آمادگی تولیدمثلی داشته باشد.
اگر کبوتر ماده دچار ضعف شدید یا از تخم رفته باشد، بهتر است حداقل ۲ تا ۳ ماه از جفت جدا شده و در این مدت تحت برنامه تقویتی قرار گیرد. این استراحت باعث بازسازی ذخایر غذایی و بهبود وضعیت جسمی پرنده میشود.
جلوگیری از جوجهکشی بیش از حد
استفاده منظم از مکملهای معدنی
تأمین کلسیم کافی
رعایت برنامه غذایی متعادل
جلوگیری از استرس و ازدحام بیش از حد
کنترل و درمان بیماریها در مراحل اولیه
تخم نگذاشتن یا از تخم رفتن کبوتر ماده میتواند به دلایل مختلفی مانند افزایش سن، ضعف جسمانی، جوجهکشی مداوم، بیماریها یا کمبود مواد مغذی رخ دهد. با تغذیه مناسب، استراحت کافی و استفاده اصولی از مکملهای مورد نیاز، در بسیاری از موارد میتوان توان باروری پرنده را بهبود بخشید و شانس بازگشت آن به چرخه تولیدمثل را افزایش داد.